de groei van EERBETOON

In Waterlandsmuseum de Speeltoren is  EERBETOON (versie 2019) te zien.  Dit portret maakte ik indertijd voor het project “Van oude Mensen…”. Dit jaar organiseerde het Rijksmuseum de wedstrijd “Lang leve REMBRANDT”.  Daar wilde ik graag werk voor insturen en koos voor EERBETOON. Ik werkte nog aan het portret om nòg duidelijker te maken dat ik zéker geïnspireerd ben door de portretten van Rembrandt.

Mijn werk werd niet uitgekozen, maar is nu wel te zien in Monnickendam.EERBETOON (versie 2019)

AFFICHES

Als ik nu niet bekend wordt in Waterland! Overal hangen affiches met mijn naam. Het museum wordt goed bezocht. Leuk, ik merk dat mensen elkaar doorgeven dat er iets bijzonders is te zien in het Waterlandsmuseum de Speeltoren!

SALON 2019 bij Arti et Amicitiae

2 december a.s. lever ik SCHATTEN in voor de Salon in Arti.                 Ik ben nu de laatste hand aan het leggen. Het doek SCHATTEN heb ik oorspronkelijk gemaakt voor de wedstrijd van de Nederlandse Portretkunst 2019. Daar werd het werk niet voor uitgekozen. Zoals gewoonlijk ben ik daar (achteraf) ook weer blij om omdat ik er nog aan heb kunnen werken. Dat betekent dat het doek daardoor NOG rijker is geworden.  Hierbij een foto van het doek zoals het nu in mijn atelier hangt.

TOEDEKKEN 2019

Het was in 2014 dat ik de tentoonstelling van Lotta Blokker zag in Museum de Fundatie in Zwolle.
Een en al bewondering was ik: ‘wat een mooi werk.!’ Eén beeld was mijn favoriet en mijn vriendin Lidy maakte foto’s van mij bij het beeld.

beeld Lotta Blokker gezien in de Fundatie

September 2019 haalde ik al mijn textiele doeken van de kast waar ze zo lang op hadden gelegen. Nieuwsgierig opende ik het werk. Dus ook TOEDEKKEN dat ik in het jaar 2007 had gemaakt.
Mijn mond viel open, ik herkende de houding van het beeld dat ik zo had bewonderd in 2014! Het beeld van Lotta Blokker had ik nooit eerder gezien! Vond ik het werk van Lotta Blokker zo mooi omdat ik  haar emotie had herkend?
Wat is dat toch bijzonder als je je werk ‘n hele tijd niet gezien hebt. Je kunt dan met geheel nieuwe ogen kijken en oordelen.

BOOS

 

De vilten handen die ik maakte voor mijn project HULDE zijn in allerlei nieuwe opstellingen te gebruiken voor een nieuw ‘beeld’.  Voor mijn tentoonstelling in Waterlandsmuseum de Speeltoren in Monnickendam maakte ik het beeld ‘BOOS’. Verschillende tinten handen heb ik gevormd rond een gebalde vuist.  Dit is een tijd dat iedereen zijn/haar boosheid laat zien, zoals onderwijzers; boeren; bouwvakkers in Nederland; maar eigenlijk in de hele wereld!

onderdeel project HULDE