vier handen willekeurig opgehangen

andere stand.

Mijn project HULDE groeit.  Voorlopig wil ik zo’n 15 `a 20 handen maken. Deze komen elk te hangen aan een touw in een mooie ruimte. De bedoeling is dat het publiek er gewoon doorheen kan lopen en er beweging ontstaat.

Elke hand moet een emotie uitbeelden en zelfs een combinatie kunnen maken met een andere hand.

Hier een foto van een van de handen , zo’n 60 cm. hoog.

Mijn nieuwe project gaat HULDE  heten.

Het is een eerbetoon aan alle werkzame handen die eeuwenlang prachtige dingen hebben gemaakt. Kunstnijverheid mag weer in 2016 en het is tijd om dat te vieren.

Hier foto’s van *kleine stukjes die ik voor dit project heb gemaakt: uitgangspunt is transparantie en mooie details .

*Van de kantschool Wijdenes heb ik kleine stukjes kant gekregen die ik er ook in ga verwerken . Plus eigen breisels.

Afgelopen dagen heb ik veel media aandacht gehad dankzij de twee tentoonstellingen in Oosthuizen en Museum de Fundatie in Zwolle.

Ook mijn website is erg veel bezocht ; soms boven de 100 bezoekers per dag.

Deze zomer wil ik graag tijd hebben om te werken aan een nieuw project met de de voorlopige titel  Eerbetoon.

Het moet een eerbetoon worden aan mijn handen, maar ook aan alle handen die werk (hebben) verricht.

Wil je iets meer weten over mijn werk, in dit radio fragment vertel ik iets over mijn werk

Het doek ‘Oude man’ uit mijn serie ‘van oude mensen…’ is door de jury genomineerd. Van de 3500 inzendingen zijn er twintig uitgekozen, waaronder dus ook mijn doek. 10 juni a.s. zal ik horen of het ook als beste wordt gekozen door de vakjury. Er is ook een publieksprijs mogelijk waar u kunt stemmen op mijn werk.

Stemmen kan tot en met 9 juni via www.avrotros.nl/kunst of in Museum de Fundatie.

Foto’s van de 4 panelen uit het project “van oude mensen…..” :

oude vrouw uit serie ‘van oude mensen…’ 230cm. hoog

Project: van oude mensen….
Toen ik 65 jaar zou gaan worden werd ik extra geconfronteerd met mijn leeftijd.
Daar wilde ik iets mee gaan doen.
Ik was al bezig met huiden en had ontdekt dat ik met de vilttechnieken mooie oude huiden kan maken.
Het project bestaat uit verschillend werk:
portretten, panelen met daarop afgebeeld naakte, oude mensen;
een ruimtelijk werk (GROOTJE) en een filmpje op internet.

Portretten
In 2008 ben ik begonnen met portretten te maken in vilttechnieken.
Het zijn geen portretten van bestaande mensen, maar portrettten van oude mensen in het algemeen.
Deze oude mensen wilde ik iets onwezenlijks in hun blik geven. Iets dat ik in de ogen zag van mijn vader toen hij in het verzorgingshuis woonde.

Panelen
Daarna heb ik vier grote doeken gemaakt met daarop levensgrote mannen en vrouwen.
Wij kijken ongemakkelijk naar deze naakte mensen. En zij kijken ongemakkelijk terug.
In dit werk wil ik de schoonheid van de ouderdom laten zien.
De schoonheid van lijnen in een gezicht en de sporen die de tijd heeft achtergelaten.

Hier een foto van het doek dat ik van de ‘boombreisels’ heb gemaakt. Het symboliseert de fusie tussen de gemeente Edam en Volendam.

Helaas heb ik het doek moeten weggooien. Het was later TE beschadigd (opgevreten door insecten! Ondanks dat ik het goed gewassen had ) . Geen wonder: het materiaal dat ik er voor gebruikte had ’n jaar buiten aan de bomen gehangen! Daar heb ik weer van geleerd!

Tot de komende tentoonstelling in Oosthuizen (eind mei} even weer tijd om nieuw werk te maken.

Ik ben bezig met een doek, waar de boombreisels de basis van zijn. Als eerste heb ik enkele stukken textiel gemengd met wol (vilten).

*de stapel breisels waar ik een keuze uit kon maken.

De tentoonstelling 1+1=1 in het kerkje van Middelie is weer afgesloten. Ik heb veel enthousiaste reacties gekregen op DE VLUCHT, het werk dat Joke Trim en ik hebben gemaakt voor deze tentoonstelling.

29 mei tot en met 19 juni zal dit werk opnieuw te zien zijn in de Grote Kerk in Oosthuizen.

flyer bij de tentoonstelling van de Waterlandse Kunst Kring:

1+1=1

DE VLUCHT

installatie van Joke Trim (foto’s) en mijn gevilte doek VLUCHT.

Dit is het beeld dat ik voor ogen heb als je het over ‘vluchten’ hebt:

Een vrouw vlucht voor het water. In haar handen de paar dierbare spullen, verzameld in een doek. Er loopt een pad van zandzakken naar de overspoelde huizen.

Al eeuwen lang in de geschiedenis vluchten mensen.

Verjaagd, omdat ze een andere God hebben; van een ander ras zijn  of omdat ze de oorlog om hen heen niet meer aan kunnen.

Vluchtend voor vuur, droogte of juist water.

Gehaast, met enkele kostbaarheden snel bij elkaar gepakt.

Of misschien wel doordacht, omdat ze een beter leven verwachten te vinden.

De installatie De Vlucht bestaat uit drie delen:

Een middenstuk met een voorstelling van vilt. Aan beide zijden van dit doek hangen nog eens twee vilten doeken.*

Op deze doeken zijn de foto’s van water van Joke Trim bevestigd.

* Deze doeken zijn dankzij de firma Noetsj in opdracht gemaakt door bewoners van een klein dorpje in Roemenië.

Fotograaf Mathijs Labadie heeft van 7 werken nieuwe foto’s gemaakt.

Hierbij alvast een van de foto’s